راز گندم

razegandom — Sun, 29 Jun 2008 19:12:18 GMT

بازی محبوب کودکی هایم گرگم به هوا بود. هنوز هم.اما هیچ وقت نفهمیدم چرا وقتی کسی بالا میرفت و من منتظر پاین آمدنش می شدم انتظار به ابد میرسید و من هنوز همان جا چشم به راه. انگار هر که به بالا ها میرفت خیال پایین آمدن نداشت. این قدر بالا می رفت که دیگر پایین آمدنش محال میشد. نمیدانم هنوز از سر هذیان کودکیست یا حماقت بزرگی های ناشناخته ام که محال را نمیفهمم . همینجا روی خاک ها نشسته ام تا همه ی بالا رفته ها پایین بیایند و این بار من به بالا ها بروم...نه !
بالا ها را دوست ندارم .
آنجا که با انگشت هایم رنگ چشم های منتظر را روی خاک ها کشیده ام .
جایم همان جاست ...

razegandom — Tue, 24 Jun 2008 09:02:34 GMT

شنیدم:
دردی که پشت شانه هایت احساس می کنی برای تولد دو بال است.آرام باش.پرواز نزدیک است و برای هزارمین بار دنیا از تو بی رحم تر است.
فکر میکنیم قرار است نسلمان منقرض بشود وگر نه کسی از این دری وری ها به ما نمیگفت.

razegandom — Sat, 21 Jun 2008 14:09:18 GMT

گفتم:
بنویس!
برای سال های نیامده
گفت:

....................

نباید میگفتم شاید

razegandom — Sat, 14 Jun 2008 17:27:46 GMT

امروز بعد از شش ماه یک جفت جوراب شستم با سه تا لیوان
احساس غرور میکنیم آلان برای خودمان
مستقل شده ایم انگار
بزرگ شده ایم شاید

razegandom — Mon, 09 Jun 2008 07:37:18 GMT

آب از سرم گذشته اما ترس از مرگ هم ندارم .
تو علت بودی؛افتادن معلول.
پس چرا من فکر میکردم افتادن علت است؛مردن معلول.
دستم را میگرفتی اگر شاید نمیمردم...شاید هم میمردم چون دستم از دستت سر میخورد،
انگار کرم مرطوب کننده زده باشی...شاید هم گرفتی اما سر خورد...شاید هم بهتر که نگرفتی.ترسیدی؟ از من ؟ من ترسیدم ، از تو.
افتادم مثل سیب . مثل برگ. مثل آدم .
دور که میشدم شاید شنیدم: خشمم را به بازی نگیر آنگونه که دلم را به بازی گرفتی...
دور که میشدم اما شنیدم: برگردانم به اصل خویش.
فانوس نیستم.
آفتابم امشب.
از مدار خود بیرونم.
سایه ی ناشکیب درختی در آبم.

razegandom — Wed, 04 Jun 2008 11:39:18 GMT

قبلش...

شاید از نوچه های ابلیس بودم.

شاید مترسک دشت گندم بودم.

شاید همسایه ی میکاییل بودم.

شاید شبحی ولگرد بودم.

شاید حوری بهشتی بودم.

شاید دختر خدا بودم.

شاید روح سرگردان خود کشته ای بودم.

شاید فرشته ای کچل بودم.

شاید همان سیب به خطا رفته بودم.

اما از امروز الهه شدم.

razegandom — Tue, 27 May 2008 18:26:18 GMT

مخمان را خر گاز گرفته انگار....

razegandom — Sun, 25 May 2008 07:45:18 GMT

دیر آمدی
نوک طلا ها را بردند
فقط نوک سیاه مانده
به کار تو نمی آیند
نوک سیاه ها را کنا ر دریا هم که ببری باید رویت را برگردانی

razegandom — Sun, 18 May 2008 17:18:18 GMT

میخواهی بخند
میخواهی گریه کن
میخواهی مبهوت باش
مبهوت آیینه ها
دیگر چه فرقی میکند مستی و راستی...
دیدم و رفتم . کاش به خانه رفته بودم ، اما رفتم به جایی پر از کتاب های نخوانده.
حالا هر روز از این بالا نگاهت میکنم،که کتاب ها را ورق میزنی در جستجوی من بی آن که بدانی به داستانی تبدیل شده ام. آلیِِِسِِ سرزمین عجایت ، سگ پا کوتاه حنا ، گربه ی نل .
نه ، جوجه اردک زشت شده ام.
بخوان ! شاید یک روز از قصه بیرون آمدم و روبرویت نشستم و گفتم:
من قمار میکنم ، گاهی میبرم ،گاهی میبازم، اما باختم از این نیست که حریفم را نمیشناسم یا بازی نمیدانم. میدانم ، اما میبازم . دست خراب بازی به دستم است.
حالا تو بگو ، در کجای دست های سرگردانت گم میشوم ،انگشتت را رو به ماه بگیر، آنجا خواهم مرد.
دست شانس بازی که به دستم رسید ، بی بی داشت مال تو ، شاه داشت مال من ، سرباز را میکشیم. عادلانه است دیگر. حالا دست خودت را تقسیم کن. بو میکشم،لطیف است ، انگار تازه از چیدن سیب آمده ای، اجازه گرفتی یا دوباره همه مان را به فاک فنا دادی؟
رو نگردان که نمیفهمی،حرف هایم روشن است،حتی از یک تکه چمن هم .
گناه من چیست آخر که تو سرگشته و پریشانی در این پندار که بهشتیان را بر چهره موی است یا نه....

razegandom — Tue, 06 May 2008 17:38:18 GMT

عجب دنیای کوچکیست
خواستی به دامم بیاندازی و
حالا هِر هِر هِر که در داممی و
مرا با یزید نسبت است.